Skip to main content

Zatrudnienie

Umowa o praktyki absolwenckie

Umowa o praktyki absolwenckie w Polsce to szczególna umowa cywilnoprawna uregulowana ustawą z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich, zawierana między podmiotem przyjmującym a absolwentem szkoły ponadgimnazjalnej lub uczelni wyższej…

Najważniejsze informacje

PolskaPolskaPolski (PL)BezpłatniePDF & Word
Podstawa prawnaUstawa z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz.U. 2009 nr 127 poz. 1052)Miejsca na podpis w tym wzorze: 2 strony
Umowa o praktyki absolwenckie

Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich — dla absolwentów do 30. roku życia

UMOWA O PRAKTYKI ABSOLWENCKIE

zawarta w [Miejscowość] w dniu [Data zawarcia]

na podstawie ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz.U. 2009 nr 127 poz. 1052 ze zm.)

STRONY UMOWY

PODMIOT PRZYJMUJĄCY: [Nazwa podmiotu przyjmującego] NIP: [NIP] z siedzibą: [Adres podmiotu] reprezentowany przez: [Reprezentant] PRAKTYKANT: [Imię i nazwisko praktykanta] PESEL: [PESEL] zamieszkały/a: [Adres praktykanta] Absolwent: [Ukończona szkoła / uczelnia] (zwani dalej łącznie „Stronami”)

§ 1. PRZEDMIOT I ZAKRES PRAKTYK

1.1

Podmiot przyjmujący zobowiązuje się do umożliwienia Praktykantowi odbycia praktyk absolwenckich w zakresie: [Zakres praktyk], w terminie od [Data rozpoczęcia] do [Data zakończenia].

1.2

Łączny czas praktyk u jednego podmiotu nie przekroczy 3 miesięcy (art. 5 ust. 1 ustawy o praktykach absolwenckich).

1.3

Opiekunem Praktykanta ze strony Podmiotu przyjmującego jest: [Opiekun praktyk], który zapewnia Praktykantowi wsparcie merytoryczne, wyznacza zadania i po zakończeniu praktyk wystawia zaświadczenie o odbyciu praktyk.

§ 2. CZAS PRAKTYK

Praktykant odbywa praktyki absolwenckie przez maksymalnie 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo. Podmiot przyjmujący nie może polecić Praktykantowi wykonywania pracy w godzinach nadliczbowych ani w porze nocnej (art. 6 ust. 2 ustawy o praktykach absolwenckich). Czas praktyk osoby niepełnosprawnej w stopniu znacznym lub umiarkowanym: do 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo.

§ 3. ŚWIADCZENIE PIENIĘŻNE

Rodzaj praktyk: [Rodzaj praktyk]. Świadczenie pieniężne: [Świadczenie pieniężne]. Przy praktykach odpłatnych świadczenie nie może przekraczać 2-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę (art. 5 ust. 4 ustawy o praktykach absolwenckich). Przy praktykach nieodpłatnych Praktykantowi nie przysługuje żadne świadczenie pieniężne.

§ 4. OBOWIĄZKI STRON

4.1

Podmiot przyjmujący zobowiązuje się: zapewnić Praktykantowi bezpieczne warunki odbywania praktyk zgodnie z przepisami BHP; udostępnić niezbędne materiały i narzędzia; zapoznać Praktykanta z regulaminem pracy; wystawić zaświadczenie o odbyciu praktyk po ich zakończeniu.

4.2

Praktykant zobowiązuje się: przestrzegać ustalonego czasu praktyk; zachowywać w tajemnicy informacje poufne uzyskane w trakcie praktyk; wykonywać powierzone zadania starannie; przestrzegać regulaminu pracy i przepisów BHP.

§ 5. ROZWIĄZANIE UMOWY

Umowa może być rozwiązana przez Podmiot przyjmujący w każdym czasie na piśmie, z podaniem przyczyny — przy praktykach odpłatnych — albo bez podania przyczyny — przy praktykach nieodpłatnych (art. 7 ust. 1 ustawy). Praktykant może rozwiązać umowę na piśmie z 7-dniowym wyprzedzeniem (art. 7 ust. 2 ustawy).

§ 6. POSTANOWIENIA KOŃCOWE

6.1

Umowa nie jest umową o pracę — nie nawiązuje się stosunek pracy w rozumieniu art. 22 Kodeksu pracy. Praktykant nie jest pracownikiem Podmiotu przyjmującego.

6.2

W sprawach nieuregulowanych stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich i Kodeksu cywilnego.

6.3

Umowę sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdej ze Stron.

Podmiot przyjmujący

________________

Signature

Praktykant

________________

Signature

Czym jest Umowa o praktyki absolwenckie?

Umowa o praktyki absolwenckie w Polsce to szczególna umowa cywilnoprawna uregulowana ustawą z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz.U. 2009 nr 127 poz. 1052 ze zm.), zawierana między podmiotem przyjmującym (pracodawcą) a absolwentem szkoły ponadgimnazjalnej lub uczelni wyższej, który ukończył szkołę nie wcześniej niż 12 miesięcy przed podjęciem praktyk i nie ukończył jeszcze 30. roku życia. Dokument ten umożliwia absolwentom zdobycie pierwszego doświadczenia zawodowego bez nawiązywania formalnego stosunku pracy.

Praktyki absolwenckie nie są stosunkiem pracy — wyraźnie stanowi o tym art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r., wykluczając stosowanie przepisów Kodeksu pracy do tej formy współpracy. Praktykant nie jest pracownikiem podmiotu przyjmującego i nie podlega ochronie pracowniczej: nie przysługuje mu urlop wypoczynkowy, ochrona przed wypowiedzeniem ani minimalne wynagrodzenie za pracę. Jednak podmiot przyjmujący ma obowiązek zapewnić praktykantowi bezpieczne warunki odbywania praktyk (BHP) i może dobrowolnie przyznać świadczenie pieniężne.

Wymóg absolwenta: praktykant musi być absolwentem — czyli osobą, która ukończyła co najmniej szkołę ponadgimnazjalną. Definicja z art. 2 ust. 1 ustawy obejmuje zarówno absolwentów technikum i liceum ogólnokształcącego, jak i absolwentów studiów licencjackich, inżynierskich, magisterskich czy doktoranckich. Warunek 12 miesięcy od ukończenia szkoły jest bezwzględny — osoba, która ukończyła szkołę ponad rok przed podpisaniem umowy, nie może zawrzeć umowy o praktyki absolwenckie.

Limity praktyk — art. 5 ustawy: łączny czas praktyk absolwenckich u jednego podmiotu nie może przekraczać 3 miesięcy. Przekroczenie tego limitu nie skutkuje automatycznym nawiązaniem stosunku pracy, jednak może być podstawą do zakwestionowania charakteru umowy przez Państwową Inspekcję Pracy. Świadczenie pieniężne przy praktykach odpłatnych nie może przekraczać 2-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę (art. 5 ust. 4 ustawy).

Praktyki absolwenckie w aspekcie podatkowym i ubezpieczeniowym: przy praktykach nieodpłatnych praktykant nie podlega ubezpieczeniom społecznym z tego tytułu. Przy praktykach odpłatnych — status ubezpieczeniowy praktykanta zależy od innych tytułów ubezpieczenia (np. student podlega ubezpieczeniu rodziców do 26 roku życia). Świadczenie pieniężne z praktyk odpłatnych jest wolne od podatku dochodowego (art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT — zwolnienie dla dochodów do 26 roku życia). Nadzór nad warunkami praktyk sprawuje Państwowa Inspekcja Pracy (PIP) na podstawie ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy.

Kiedy potrzebujesz Umowa o praktyki absolwenckie?

Umowa o praktyki absolwenckie w Polsce jest potrzebna zawsze, gdy podmiot chce przyjąć absolwenta na krótkoterminową praktykę bez nawiązywania stosunku pracy — jako formę odbycia stażu, zdobycia doświadczenia lub oceny kandydata do późniejszego zatrudnienia.

Najczęstszy przypadek to przyjęcie absolwenta szkoły wyższej przez kancelarie prawne, firmy consultingowe, agencje marketingowe i korporacje. Absolwent po ukończeniu studiów aplikuje na praktyki w branży docelowej — podmiot przyjmujący może go ocenić w realnym środowisku pracy bez kosztów i formalności związanych z umową o pracę. Limit 3 miesięcy sprawia, że praktyki absolwenckie są krótszą i elastyczniejszą formą niż staż z urzędu pracy (3-12 miesięcy).

Praktyki absolwenckie są popularną formą w ramach programów korporacyjnych — dużych firm zatrudniających rocznie kilkudziesięciu lub kilkuset praktykantów. Firma może przyjmować kolejnych absolwentów na praktyki — przy czym każdy absolwent może odbyć je u danego podmiotu tylko raz (limit 3 miesięcy łącznie u jednego podmiotu).

Umowa jest też stosowana przez startupy i małe firmy, które chcą ocenić potencjalnego pracownika przy minimalnym zobowiązaniu finansowym. W przypadku praktyk odpłatnych świadczenie pieniężne jest kosztem uzyskania przychodu podmiotu przyjmującego (art. 22 ust. 1 ustawy o CIT).

Warto pamiętać, że praktyki absolwenckie nie mogą być stosowane jako stały instrument zastępowania umów o pracę. Jeżeli Państwowa Inspekcja Pracy stwierdzi, że „praktykant” faktycznie świadczy pracę w warunkach podporządkowania pracowniczego (art. 22 § 1¹ Kodeksu pracy), inspektor nakaże zawarcie umowy o pracę z wypłatą zaległego wynagrodzenia i składek ZUS. Praktyki absolwenckie bez żadnych elementów edukacyjnych i o wyłącznie produktywnym charakterze są najbardziej narażone na takie zakwestionowanie.

Co powinien zawierać Umowa o praktyki absolwenckie

Umowa o praktyki absolwenckie w Polsce musi zawierać elementy obowiązkowe wskazane w art. 5 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r.

Oznaczenie stron: pełna identyfikacja podmiotu przyjmującego (nazwa, adres, NIP, osoba reprezentująca) oraz praktykanta (imię, nazwisko, PESEL, adres). Kluczowy jest też zapis o ukończonej szkole lub uczelni praktykanta — potwierdzający status absolwenta w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy (ukończona nie wcześniej niż 12 miesięcy temu, wiek do 30 lat).

Zakres i cel praktyk: precyzyjny opis stanowiska, zakresu zadań i umiejętności do nabycia. Zakres musi mieć charakter edukacyjno-poznawczy, nie wyłącznie produkcyjny — to kluczowy element odróżniający praktyki absolwenckie od stosunku pracy.

Czas trwania: daty rozpoczęcia i zakończenia. Łączny czas u jednego podmiotu: maksymalnie 3 miesiące (art. 5 ust. 1 ustawy). Brak możliwości ponownego zawarcia umowy z tym samym absolwentem po wyczerpaniu limitu.

Rodzaj praktyk (odpłatne / nieodpłatne) i świadczenie pieniężne: przy praktykach odpłatnych — kwota świadczenia pieniężnego, nie wyższa niż 2-krotność minimalnego wynagrodzenia za pracę (art. 5 ust. 4 ustawy). Przy nieodpłatnych — wyraźny zapis o braku świadczenia.

Opiekun praktyk: wskazanie osoby odpowiedzialnej za prowadzenie praktykanta, wyznaczanie zadań i wystawienie zaświadczenia po zakończeniu.

Zasady rozwiązania umowy: podmiot przyjmujący może rozwiązać umowę w każdym czasie na piśmie z podaniem przyczyny (praktyki odpłatne) lub bez przyczyny (nieodpłatne). Praktykant może rozwiązać umowę na piśmie z 7-dniowym wyprzedzeniem (art. 7 ustawy).

BHP: mimo braku stosunku pracy podmiot przyjmujący zapewnia bezpieczne warunki odbywania praktyk i zapoznaje praktykanta z zasadami BHP.

Poufność: klauzula poufności jest szczególnie ważna przy praktykach w kancelariach prawnych, firmach finansowych i technologicznych — praktykant ma dostęp do danych klientów i tajemnic handlowych.

Jak wypełnić Umowa o praktyki absolwenckie

Prawidłowe sporządzenie umowy o praktyki absolwenckie w Polsce wymaga weryfikacji statusu praktykanta i precyzyjnego opisania zakresu praktyk.

Krok 1 — weryfikacja statusu absolwenta. Sprawdź, czy kandydat spełnia kryteria z art. 2 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r.: ukończona szkoła ponadgimnazjalna lub uczelnia wyższa, ukończona nie wcześniej niż 12 miesięcy przed podpisaniem umowy, wiek do 30 lat. Poproś kandydata o dyplom lub zaświadczenie o ukończeniu szkoły. Brak spełnienia tych kryteriów wyklucza zawarcie umowy o praktyki absolwenckie.

Krok 2 — dane podmiotu przyjmującego. Wpisz pełną nazwę firmy lub instytucji, adres siedziby, NIP i dane osoby podpisującej umowę. Przy spółce z o.o. weryfikuj, czy osoba podpisująca posiada umocowanie do zawierania umów.

Krok 3 — dane i status absolwenta. Wpisz imię, nazwisko, PESEL, adres zamieszkania i nazwę ukończonej szkoły lub uczelni z rokiem ukończenia. Ten element jest konstytutywny dla ważności umowy.

Krok 4 — zakres i program praktyk. Opisz precyzyjnie stanowisko, zakres zadań, umiejętności do nabycia. Program powinien mieć charakter edukacyjny — uczenie się od mentora, obserwowanie procesów, udział w projektach pod nadzorem. Unikaj opisów czysto produkcyjnych, które mogłyby sugerować zastąpienie pracownika.

Krok 5 — opiekun praktyk. Wskaż z imienia i nazwiska pracownika odpowiedzialnego za prowadzenie praktykanta. Opiekun powinien posiadać odpowiednie kwalifikacje merytoryczne.

Krok 6 — daty i limit. Wpisz datę rozpoczęcia i zakończenia praktyk. Sprawdź, czy praktykant nie odbywał już praktyk u ciebie wcześniej — łączny limit 3 miesięcy dotyczy łącznego czasu wszystkich praktyk u jednego podmiotu.

Krok 7 — świadczenie pieniężne. Zdecyduj, czy praktyki będą odpłatne. Przy odpłatnych: wpisz kwotę świadczenia, nie przekraczającą 2-krotności aktualnego minimalnego wynagrodzenia za pracę. Przy nieodpłatnych: wpisz wprost, że świadczenie pieniężne nie przysługuje.

Krok 8 — szkolenie BHP. Przed pierwszym dniem praktyk zapoznaj praktykanta z przepisami BHP dotyczącymi jego stanowiska i ryzykami zawodowymi. Podpisz potwierdzenie odbycia szkolenia.

Najczęstsze błędy w Umowa o praktyki absolwenckie

Przy organizowaniu praktyk absolwenckich w Polsce popełniane są błędy, które mogą skutkować kontrolą PIP i uznaniem umowy za ukryty stosunek pracy.

1. Zawarcie umowy z osobą niespełniającą kryteriów absolwenta. Przyjęcie na „praktyki absolwenckie” osoby, która ukończyła szkołę ponad 12 miesięcy temu lub przekroczyła 30. rok życia, narusza art. 2 ustawy. Prawidłowe rozwiązanie: przed podpisaniem umowy zweryfikować dyplom i wiek kandydata.

2. Przekroczenie 3-miesięcznego limitu. Przedłużanie praktyk poza 3 miesiące poprzez zawieranie kolejnych umów narusza art. 5 ust. 1 ustawy. Prawidłowe rozwiązanie: jeśli współpraca ma trwać dłużej niż 3 miesiące, zawrzeć umowę o pracę lub umowę zlecenia.

3. Zadania wyłącznie produkcyjne bez elementu edukacyjnego. Traktowanie praktykanta jak regularnego pracownika bez żadnego mentoringu, szkolenia czy obserwacji. Prawidłowe rozwiązanie: program praktyk musi zawierać elementy edukacyjne — zadania pod nadzorem, szkolenia, udział w spotkaniach jako obserwator.

4. Świadczenie pieniężne przekraczające 2-krotność wynagrodzenia minimalnego. Art. 5 ust. 4 ustawy ustala limit. Prawidłowe rozwiązanie: sprawdzić aktualną kwotę minimalnego wynagrodzenia i obliczyć maksymalne dopuszczalne świadczenie.

5. Brak pisemnego zaświadczenia po zakończeniu praktyk. Podmiot przyjmujący powinien wystawić zaświadczenie o odbyciu praktyk — jest ono prawem praktykanta wynikającym z art. 5 ust. 2 ustawy i dokumentuje nabyte umiejętności. Prawidłowe rozwiązanie: wystawić zaświadczenie najpóźniej w ostatnim dniu praktyk.

6. Brak szkolenia BHP. Mimo że praktykant nie jest pracownikiem, podmiot przyjmujący ma obowiązek zapewnić mu bezpieczne warunki i zapoznać z przepisami BHP stanowiska. Prawidłowe rozwiązanie: szkolenie BHP przed pierwszym dniem praktyk — udokumentowane podpisem praktykanta.

Cytuj tę stronę

CC BY 4.0 · można cytować

Powołaj się na ten darmowy szablon w artykule, programie zajęć lub notatce badawczej:

APA
Forms Legal. (2026). Umowa o praktyki absolwenckie (Polska) [Legal document template]. Forms Legal. https://forms-legal.com/pl/polska/employment/hr-forms/umowa-o-praktyki-absolwenckie
MLA
"Umowa o praktyki absolwenckie (Polska)." Forms Legal, 2026, https://forms-legal.com/pl/polska/employment/hr-forms/umowa-o-praktyki-absolwenckie.
Chicago
Forms Legal. "Umowa o praktyki absolwenckie (Polska)." Forms Legal, 2026. https://forms-legal.com/pl/polska/employment/hr-forms/umowa-o-praktyki-absolwenckie.
BibTeX
@misc{formslegal-umowa-o-praktyki-absolwenckie,
  author       = {{Forms Legal}},
  title        = {Umowa o praktyki absolwenckie (Polska)},
  year         = {2026},
  howpublished = {\url{https://forms-legal.com/pl/polska/employment/hr-forms/umowa-o-praktyki-absolwenckie}},
  note         = {Free legal document template. Based on Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz.U. 2009 nr 127 poz. 1052)}
}
Wikipedia
{{cite web |title=Umowa o praktyki absolwenckie (Polska) |website=Forms Legal |publisher=Forms Legal |date=2026 |url=https://forms-legal.com/pl/polska/employment/hr-forms/umowa-o-praktyki-absolwenckie}}
RIS
TY  - ELEC
T1  - Umowa o praktyki absolwenckie (Polska)
T2  - Forms Legal
PB  - Forms Legal
PY  - 2026
UR  - https://forms-legal.com/pl/polska/employment/hr-forms/umowa-o-praktyki-absolwenckie
ER  - 
Forms Legal

Najczęściej zadawane pytania

Kto może odbyć praktyki absolwenckie?

Praktyki absolwenckie może odbyć absolwent szkoły ponadgimnazjalnej (technikum, liceum, branżowej szkoły) lub uczelni wyższej (studia licencjackie, inżynierskie, magisterskie, doktoranckie), który spełnia łącznie dwa warunki: ukończył szkołę nie wcześniej niż 12 miesięcy przed datą zawarcia umowy o praktyki absolwenckie oraz nie ukończył jeszcze 30. roku życia (art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich). Jeżeli absolwent ukończył szkołę ponad rok temu, nie może zawarć umowy o praktyki absolwenckie — może natomiast odbyć staż z urzędu pracy (jeśli jest zarejestrowany jako bezrobotny) lub zawrzeć zwykłą umowę zlecenia albo o pracę.

Czy praktykant absolwencki ma prawo do wynagrodzenia?

Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich dopuszcza zarówno praktyki nieodpłatne, jak i odpłatne — wybór należy do podmiotu przyjmującego. Przy praktykach odpłatnych podmiot wypłaca praktykantowi świadczenie pieniężne, które nie może przekraczać 2-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę ogłaszanego corocznie przez Radę Ministrów (art. 5 ust. 4 ustawy). Świadczenie to nie jest wynagrodzeniem za pracę w rozumieniu Kodeksu pracy — praktykant nie jest pracownikiem. Dla praktykanta do 26 roku życia świadczenie pieniężne korzysta ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ulga dla młodych). Praktykant przy nieodpłatnych praktykach nie podlega ubezpieczeniom społecznym z tego tytułu.

Jak długo mogą trwać praktyki absolwenckie?

Łączny czas praktyk absolwenckich u jednego podmiotu przyjmującego nie może przekraczać 3 miesięcy (art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich). Limit 3 miesięcy jest bezwzględny — nawet jeżeli strony zawarłyby kilka kolejnych umów, łączny czas u tego samego podmiotu przyjmującego nie może przekroczyć tej granicy. Przekroczenie limitu jest traktowane przez Państwową Inspekcję Pracy jako przesłanka do uznania relacji za stosunek pracy. Jeżeli podmiot chce współpracować z absolwentem przez dłuższy czas, powinien zawrzeć umowę o pracę, umowę zlecenia lub kontrakt B2B.

Czy praktyki absolwenckie to stosunek pracy?

Nie. Art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich wyraźnie stanowi, że praktyki absolwenckie nie są stosunkiem pracy. Praktykant nie jest pracownikiem podmiotu przyjmującego, co oznacza: brak prawa do urlopu wypoczynkowego; brak ochrony przed zwolnieniem charakterystycznej dla stosunku pracy; brak minimalnego wynagrodzenia za pracę (chyba że strony ustaliły świadczenie pieniężne); brak podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu praktyk (przy praktykach nieodpłatnych). Jednak Państwowa Inspekcja Pracy może zakwestionować praktyki, jeżeli stwierdzi, że praktykant faktycznie wykonuje pracę w warunkach podporządkowania (art. 22 § 1¹ KP) — wtedy relacja może być uznana za stosunek pracy ze wszystkimi konsekwencjami finansowymi.

Co otrzymuje praktykant po zakończeniu praktyk?

Po zakończeniu praktyk absolwenckich podmiot przyjmujący ma obowiązek wystawienia praktykantowi pisemnego zaświadczenia o odbyciu praktyk (art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich). Zaświadczenie to jest ważnym dokumentem potwierdzającym nabyte umiejętności i doświadczenie zawodowe — absolwenci dołączają je do CV przy kolejnych poszukiwaniach pracy. Zaświadczenie powinno zawierać: dane podmiotu przyjmującego, dane praktykanta, czas trwania praktyk, stanowisko i zakres zadań realizowanych w trakcie praktyk, ocenę nabytych umiejętności oraz podpis i pieczęć podmiotu przyjmującego lub opiekuna praktyk. W odróżnieniu od stażu z urzędu pracy brak jest ustawowego wzoru zaświadczenia — podmiot może go sporządzić samodzielnie.

Czy podmiot przyjmujący może rozwiązać umowę o praktyki absolwenckie w każdym czasie?

Tryb rozwiązania umowy o praktyki absolwenckie zależy od rodzaju praktyk. Przy praktykach odpłatnych (ze świadczeniem pieniężnym) podmiot przyjmujący może rozwiązać umowę na piśmie z podaniem przyczyny — art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich. Przy praktykach nieodpłatnych podmiot może rozwiązać umowę na piśmie bez podania przyczyny (art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy). Praktykant natomiast może rozwiązać umowę na piśmie z 7-dniowym wyprzedzeniem — niezależnie od rodzaju praktyk (art. 7 ust. 2 ustawy). Forma pisemna jest obligatoryjna — ustne rozwiązanie może prowadzić do sporów o datę faktycznego zakończenia praktyk i ewentualne świadczenia.

Czy praktykant absolwencki podlega ubezpieczeniom ZUS?

Praktykant odbywający nieodpłatne praktyki absolwenckie nie podlega ubezpieczeniom społecznym ani zdrowotnemu z tytułu tych praktyk — brak świadczenia pieniężnego oznacza brak tytułu do ubezpieczenia. Praktykant może być jednak ubezpieczony z innych tytułów: jeżeli jest studentem do 26. roku życia — podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu jako student; jeżeli jest zarejestrowany jako bezrobotny w PUP — może być objęty ubezpieczeniem zdrowotnym z tego tytułu; jeżeli jednocześnie pracuje na umowę o pracę lub zlecenia — podlega ubezpieczeniom z tych umów. Przy praktykach odpłatnych sytuacja jest bardziej złożona — kwestię ubezpieczenia należy ustalić z ZUS lub doradcą ubezpieczeniowym, gdyż zależy od łącznych tytułów ubezpieczenia praktykanta.

Na podstawie Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz.U. 2009 nr 127 poz. 1052) — ostatnia edycja tekstu: czerwiec 2026

Niniejszy szablon ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Przepisy różnią się w zależności od jurysdykcji i zmieniają się z czasem. W sprawie porady dostosowanej do Twojej sytuacji skonsultuj się z wykwalifikowanym prawnikiem.Pełne zastrzeżenie prawne

Znalazłeś błąd? Daj nam znać