Skip to main content

Zatrudnienie

Umowa o pracę tymczasową

Umowa o pracę tymczasową w Polsce to szczególna forma umowy o pracę, uregulowana ustawą z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych, charakteryzująca się trójstronną relacją między agencją pracy tymczasowej jako pracodawcą, pracownikiem tymczasowym a pracodawcą użytkownikiem…

Najważniejsze informacje

PolskaPolskaPolski (PL)BezpłatniePDF & Word
Podstawa prawnaUstawa z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz.U. 2003 nr 166 poz. 1608)Miejsca na podpis w tym wzorze: 2 strony
Umowa o pracę tymczasową

Ustawa z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych — trójstronny stosunek pracy

UMOWA O PRACĘ TYMCZASOWĄ

zawarta w [Miejscowość] w dniu [Data zawarcia]

na podstawie ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz.U. 2003 nr 166 poz. 1608 ze zm.)

STRONY UMOWY

AGENCJA PRACY TYMCZASOWEJ (PRACODAWCA): [Nazwa agencji] Numer wpisu do KRAZ: [Numer KRAZ] NIP: [NIP agencji] z siedzibą: [Adres agencji] PRACOWNIK TYMCZASOWY: [Imię i nazwisko pracownika] PESEL: [PESEL] zamieszkały/a: [Adres pracownika] (zwani dalej łącznie „Stronami”)

§ 1. PRACODAWCA UŻYTKOWNIK

Pracownik tymczasowy zostaje skierowany do wykonywania pracy na rzecz pracodawcy użytkownika: [Nazwa pracodawcy użytkownika] z siedzibą: [Adres pracodawcy użytkownika] na podstawie umowy między Agencją a pracodawcą użytkownikiem (art. 9 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych).

§ 2. RODZAJ PRACY, MIEJSCE I CZAS

2.1

Pracownik tymczasowy jest zatrudniony na stanowisku: [Stanowisko], w miejscu: [Miejsce pracy].

2.2

Praca tymczasowa jest świadczona od dnia [Dzień rozpoczęcia] do dnia [Dzień zakończenia]. Łączny okres skierowania na rzecz jednego pracodawcy użytkownika nie przekroczy 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy (art. 20 ustawy o pracownikach tymczasowych).

2.3

Wymiar czasu pracy: [Wymiar etatu]. Normy czasu pracy wynikają z art. 129 Kodeksu pracy (8 godz./dobę, 40 godz./tydzień).

§ 3. WYNAGRODZENIE

3.1

Pracownikowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości [Wynagrodzenie brutto]. Wynagrodzenie nie może być niższe niż wynagrodzenie pracownika porównywalnego u pracodawcy użytkownika (art. 15 ustawy o pracownikach tymczasowych) oraz niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę.

3.2

Wynagrodzenie jest wypłacane przez Agencję jako pracodawcę, co najmniej raz w miesiącu (art. 85 Kodeksu pracy).

§ 4. URLOP WYPOCZYNKOWY

Pracownik tymczasowy nabywa prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze 2 dni za każdy miesiąc pozostawania w dyspozycji agencji u danego pracodawcy użytkownika (art. 17 ustawy o pracownikach tymczasowych). Urlop jest udzielany przez Agencję po uzgodnieniu z pracodawcą użytkownikiem. Za urlop niewykorzystany pracownikowi przysługuje ekwiwalent (art. 18 ustawy).

§ 5. WYPOWIEDZENIE UMOWY

Strony przewidują możliwość wcześniejszego rozwiązania umowy przez każdą ze Stron za wypowiedzeniem (art. 13 ust. 2 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych): trzydniowym, gdy umowa została zawarta na okres nieprzekraczający 2 tygodni, albo jednotygodniowym, gdy umowa została zawarta na okres dłuższy niż 2 tygodnie.

§ 6. BHP I OBOWIĄZKI PRACODAWCY UŻYTKOWNIKA

Pracodawca użytkownik przejmuje od Agencji obowiązki w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy (art. 14 ust. 1 ustawy o pracownikach tymczasowych), w tym przeprowadzenie szkolenia stanowiskowego BHP i zapewnienie środków ochrony indywidualnej. Pracodawca użytkownik kieruje i organizuje pracę pracownika tymczasowego.

§ 7. POSTANOWIENIA KOŃCOWE

7.1

Agencja jako pracodawca zgłasza pracownika tymczasowego do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych w ZUS (formularz ZUS ZUA) w terminie 7 dni od dnia objęcia go ubezpieczeniami.

7.2

W sprawach nieuregulowanych stosuje się przepisy ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych oraz Kodeksu pracy.

7.3

Umowę sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdej ze Stron.

Agencja pracy tymczasowej

________________

Signature

Pracownik tymczasowy

________________

Signature

Czym jest Umowa o pracę tymczasową?

Umowa o pracę tymczasową w Polsce to szczególna forma umowy o pracę, uregulowana ustawą z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz.U. 2003 nr 166 poz. 1608 ze zm.), charakteryzująca się trójstronną relacją między agencją pracy tymczasowej (APT) jako pracodawcą, pracownikiem tymczasowym a pracodawcą użytkownikiem, na rzecz którego praca faktycznie jest świadczona. Dokument ten różni się fundamentalnie od standardowej umowy o pracę z Kodeksu pracy tym, że pracownik jest zatrudniany przez agencję, lecz kierowany do wykonywania pracy u innego podmiotu — pracodawcy użytkownika.

Agencja pracy tymczasowej, aby legalnie działać na rynku, musi posiadać wpis do Krajowego Rejestru Agencji Zatrudnienia (KRAZ), prowadzonego przez marszałka województwa na podstawie ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. 2025 poz. 620), która od 1 czerwca 2025 r. zastąpiła ustawę z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Prowadzenie agencji zatrudnienia bez wymaganego wpisu jest zagrożone karą grzywny.

Praca tymczasowa w Polsce podlega szczególnym ograniczeniom. Zgodnie z art. 20 ustawy o pracownikach tymczasowych łączny okres wykonywania pracy tymczasowej na rzecz jednego pracodawcy użytkownika nie może przekroczyć 18 miesięcy w ciągu 36 kolejnych miesięcy. Agencja nie może skierować tego samego pracownika tymczasowego do tego samego pracodawcy użytkownika w zakresie przekraczającym ten limit, a pracodawca użytkownik nie może z takiej pracy korzystać; naruszenie jest wykroczeniem zagrożonym karą grzywny (art. 27a i art. 27b ustawy).

Zakaz stosowania pracy tymczasowej — art. 8 ustawy: pracownikowi tymczasowemu nie można powierzyć pracy szczególnie niebezpiecznej w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 237¹⁵ Kodeksu pracy, pracy w miejsce pracownika uczestniczącego w strajku ani pracy tego samego rodzaju, jaką wykonywał pracownik zwolniony z przyczyn niedotyczących pracowników w ciągu 3 miesięcy poprzedzających skierowanie.

Obowiązki podzielone między agencję i pracodawcę użytkownika: agencja jako formalny pracodawca jest odpowiedzialna za wypłatę wynagrodzenia, odprowadzanie składek ZUS (formularz ZUS ZUA) i zaliczek na podatek dochodowy oraz przestrzeganie przepisów urlopowych (art. 17 ustawy — 2 dni urlopu za każdy miesiąc). Pracodawca użytkownik przejmuje obowiązki z zakresu BHP (art. 14 ustawy), kierowania i organizowania pracy, przestrzegania czasu pracy i przepisów antydyskryminacyjnych. Spory ze stosunku pracy tymczasowej rozpatrują sądy pracy, a nadzór nad agencjami sprawuje Państwowa Inspekcja Pracy.

Kiedy potrzebujesz Umowa o pracę tymczasową?

Umowa o pracę tymczasową w Polsce jest potrzebna w konkretnych sytuacjach biznesowych, gdy pracodawca użytkownik potrzebuje szybkiego, elastycznego wsparcia personalnego bez konieczności nawiązywania tradycyjnego stosunku pracy.

Najczęstszy scenariusz to sezonowy wzrost produkcji lub zamówień w fabrykach, centrach dystrybucji i magazynach. Pracodawca użytkownik zawiera umowę z agencją pracy tymczasowej (art. 9 ustawy), a agencja kieruje pracowników na wyznaczony okres. W ten sposób zakład może błyskawicznie zwiększyć zatrudnienie bez długoterminowych zobowiązań rekrutacyjnych i kadrowych.

Zastępstwo podczas urlopów i nieobecności — praca tymczasowa jest popularną alternatywą dla umów na zastępstwo w sytuacjach, gdy pracodawca użytkownik preferuje outsourcing procesu kadrowego do agencji. Agencja przejmuje cały ciężar administracyjny: rekrutację, dokumentację, zgłoszenia do ZUS.

Projekty krótkoterminowe i specjalistyczne wsparcie — praca tymczasowa sprawdza się przy jednorazowych projektach wymagających specjalistycznych kompetencji (np. obsługa wdrożenia systemu ERP, montaż stoisk targowych, kampania marketingowa). Koniec projektu = naturalne zakończenie umowy bez skomplikowanych procedur.

Warto pamiętać, że ustawa wyklucza stosowanie pracy tymczasowej do zastąpienia pracowników strajkujących oraz na stanowiskach zwolnionych w wyniku zwolnień grupowych w ciągu ostatnich 3 miesięcy (art. 8 ustawy). Naruszenie tych zakazów naraża pracodawcę użytkownika na odpowiedzialność przed Państwową Inspekcją Pracy.

Co powinien zawierać Umowa o pracę tymczasową

Umowa o pracę tymczasową w Polsce zawiera obligatoryjne elementy wynikające zarówno z ustawy o pracownikach tymczasowych, jak i ze stosowanych pomocniczo przepisów Kodeksu pracy.

Oznaczenie agencji z numerem KRAZ: pełna firma, adres, NIP, REGON oraz numer wpisu do Krajowego Rejestru Agencji Zatrudnienia. Prowadzenie agencji bez ważnego wpisu do KRAZ jest wykroczeniem zagrożonym karą grzywny.

Oznaczenie pracodawcy użytkownika: nazwa i adres podmiotu, na rzecz którego praca jest faktycznie świadczona. Pracodawca użytkownik jest wymieniony w umowie, choć nie jest jej formalną stroną — stroną jest agencja.

Stanowisko i zakres pracy: rodzaj pracy zgodny z warunkami uzgodnionymi między agencją a pracodawcą użytkownikiem (art. 9 ustawy). Zakres nie może obejmować stanowisk objętych zakazem z art. 8 ustawy.

Okres skierowania: precyzyjne daty rozpoczęcia i zakończenia. Kontrola limitu 18 miesięcy u jednego pracodawcy użytkownika (art. 20 ustawy) leży po stronie agencji — jest ona odpowiedzialna za prowadzenie ewidencji skierowań.

Wynagrodzenie: nie niższe niż wynagrodzenie pracownika porównywalnego u pracodawcy użytkownika (art. 15 ustawy) oraz nie niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę (ustawa z 10.10.2002 r.). Zasada równego traktowania pracowników tymczasowych jest kluczowa.

Urlop: 2 dni za każdy miesiąc pozostawania w dyspozycji agencji (art. 17 ustawy), naliczane niezależnie od ogólnego stażu pracy. Ekwiwalent za niewykorzystany urlop przy zakończeniu umowy (art. 17 ust. 3 ustawy).

Obowiązki BHP: pracodawca użytkownik odpowiada za szkolenie stanowiskowe, środki ochrony indywidualnej i bezpieczne warunki pracy (art. 14 ustawy). Agencja odpowiada za szkolenie ogólne BHP.

Pracy tymczasowej nie można powierzyć do prac szczególnie niebezpiecznych w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 237¹⁵ Kodeksu pracy (art. 8 pkt 1 ustawy).

Jak wypełnić Umowa o pracę tymczasową

Prawidłowe sporządzenie umowy o pracę tymczasową w Polsce wymaga koordynacji między agencją pracy tymczasowej a pracodawcą użytkownikiem jeszcze przed podpisaniem dokumentu z pracownikiem.

Krok 1 — weryfikacja agencji. Przed zawarciem umowy sprawdź, czy agencja posiada aktywny wpis do Krajowego Rejestru Agencji Zatrudnienia (KRAZ) dostępnego na stronie ministerstwa. Numer wpisu wpisz do umowy — brak aktywnego wpisu naraża obie strony na odpowiedzialność.

Krok 2 — ustalenie z pracodawcą użytkownikiem. Agencja i pracodawca użytkownik zawierają najpierw umowę cywilnoprawną (art. 9 ustawy), określającą zakres pracy tymczasowej, wymagania kwalifikacyjne, warunki BHP i wynagrodzenie. Umowa ta jest podstawą do sporządzenia umowy z pracownikiem.

Krok 3 — dane pracownika. Wpisz imię, nazwisko, adres i numer PESEL pracownika tymczasowego. Zweryfikuj, czy pracownik ma prawo do pracy w Polsce (dla cudzoziemców spoza UE — zezwolenie na pracę lub oświadczenie o powierzeniu pracy).

Krok 4 — zakres pracy i miejsce. Opisz stanowisko lub rodzaj pracy oraz miejsce jej świadczenia (zakład pracodawcy użytkownika). Sprawdź, czy stanowisko nie jest objęte zakazem z art. 8 ustawy (zwolnienia grupowe w ciągu 3 miesięcy, stanowiska strajkujących).

Krok 5 — daty i limit. Wpisz datę rozpoczęcia i planowaną datę zakończenia. Zweryfikuj limit 18 miesięcy u tego pracodawcy użytkownika — jeśli pracownik był już wcześniej skierowany, limit musi być sprawdzony w ewidencji agencji.

Krok 6 — wynagrodzenie. Ustal wynagrodzenie nie niższe niż wynagrodzenie pracowników porównywalnych u pracodawcy użytkownika (art. 15 ustawy). W praktyce agencja uzyskuje tę informację od pracodawcy użytkownika przy zawieraniu umowy o świadczenie usług.

Krok 7 — zgłoszenia i obowiązki towarzyszące. Agencja kieruje pracownika na wstępne badania lekarskie (art. 229 KP stosowany odpowiednio), przeprowadza szkolenie ogólne BHP. Pracodawca użytkownik przeprowadza szkolenie stanowiskowe BHP. Agencja zgłasza pracownika do ZUS na formularzu ZUS ZUA w ciągu 7 dni od skierowania.

Najczęstsze błędy w Umowa o pracę tymczasową

Przy zawieraniu umów o pracę tymczasową w Polsce popełniane są błędy naruszające ustawę, które narażają agencję i pracodawcę użytkownika na sankcje ze strony Państwowej Inspekcji Pracy.

1. Przekroczenie limitu 18 miesięcy. Skierowanie pracownika tymczasowego na więcej niż 18 miesięcy w ciągu 36 miesięcy do tego samego pracodawcy użytkownika jest wykroczeniem zagrożonym karą grzywny (art. 27a i art. 27b ustawy). Prawidłowe rozwiązanie: prowadzić ewidencję skierowań z weryfikacją limitu przed każdym nowym skierowaniem.

2. Zatrudnianie przez niezarejestrowaną agencję. Korzystanie z usług agencji bez wpisu do KRAZ naraża pracodawcę użytkownika na ryzyko prawne, ponieważ agencja nie może legalnie prowadzić takiej działalności. Prawidłowe rozwiązanie: zawsze weryfikować aktywność wpisu do KRAZ przed zawarciem umowy z agencją.

3. Naruszenie zakazu z art. 8 ustawy. Kierowanie pracownika tymczasowego na stanowisko strajkującego lub zwolnione w wyniku grupowego zwolnienia narusza art. 8 ustawy. Prawidłowe rozwiązanie: pracodawca użytkownik ma obowiązek poinformować agencję o okolicznościach uniemożliwiających powierzenie pracy przed skierowaniem pracownika (art. 9 ust. 2 ustawy).

4. Wynagrodzenie niższe od porównywalnych pracowników. Naruszenie art. 15 ustawy o zasadzie równego traktowania w wynagrodzeniu. Prawidłowe rozwiązanie: agencja uzyskuje od pracodawcy użytkownika informację o wynagrodzeniu porównywalnych pracowników przed zawarciem umowy z pracownikiem tymczasowym.

5. Brak właściwego szkolenia BHP. Nieokreślenie, kto odpowiada za poszczególne elementy szkolenia BHP (agencja — szkolenie ogólne; pracodawca użytkownik — szkolenie stanowiskowe). Prawidłowe rozwiązanie: wyraźny podział obowiązków BHP w umowie między agencją a pracodawcą użytkownikiem (art. 14 ustawy).

Cytuj tę stronę

CC BY 4.0 · można cytować

Powołaj się na ten darmowy szablon w artykule, programie zajęć lub notatce badawczej:

APA
Forms Legal. (2026). Umowa o pracę tymczasową (Polska) [Legal document template]. Forms Legal. https://forms-legal.com/pl/polska/employment/contracts/umowa-o-prace-tymczasowa
MLA
"Umowa o pracę tymczasową (Polska)." Forms Legal, 2026, https://forms-legal.com/pl/polska/employment/contracts/umowa-o-prace-tymczasowa.
Chicago
Forms Legal. "Umowa o pracę tymczasową (Polska)." Forms Legal, 2026. https://forms-legal.com/pl/polska/employment/contracts/umowa-o-prace-tymczasowa.
BibTeX
@misc{formslegal-umowa-o-prace-tymczasowa,
  author       = {{Forms Legal}},
  title        = {Umowa o pracę tymczasową (Polska)},
  year         = {2026},
  howpublished = {\url{https://forms-legal.com/pl/polska/employment/contracts/umowa-o-prace-tymczasowa}},
  note         = {Free legal document template. Based on Ustawa z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz.U. 2003 nr 166 poz. 1608)}
}
Wikipedia
{{cite web |title=Umowa o pracę tymczasową (Polska) |website=Forms Legal |publisher=Forms Legal |date=2026 |url=https://forms-legal.com/pl/polska/employment/contracts/umowa-o-prace-tymczasowa}}
RIS
TY  - ELEC
T1  - Umowa o pracę tymczasową (Polska)
T2  - Forms Legal
PB  - Forms Legal
PY  - 2026
UR  - https://forms-legal.com/pl/polska/employment/contracts/umowa-o-prace-tymczasowa
ER  - 
Forms Legal

Najczęściej zadawane pytania

Kto jest pracodawcą w przypadku pracy tymczasowej — agencja czy pracodawca użytkownik?

Formalnym pracodawcą pracownika tymczasowego jest agencja pracy tymczasowej (APT) — to ona zawiera umowę o pracę, wypłaca wynagrodzenie, odprowadza składki do ZUS (formularz ZUS ZUA) i jest odpowiedzialna za dokumentację kadrową. Pracodawca użytkownik, mimo że faktycznie kieruje i organizuje pracę pracownika tymczasowego oraz go nadzoruje, nie jest stroną umowy o pracę. Przejmuje jedynie wybrane obowiązki pracodawcy — przede wszystkim w zakresie BHP (art. 14 ustawy o pracownikach tymczasowych), czasu pracy i przestrzegania zasad antydyskryminacyjnych. W praktyce oznacza to, że pracownik tymczasowy w razie sporu o wynagrodzenie pozywa agencję, nie pracodawcę użytkownika.

Ile dni urlopu przysługuje pracownikowi tymczasowemu?

Pracownik tymczasowy nabywa prawo do urlopu wypoczynkowego na zasadach odmiennych od ogólnych przepisów Kodeksu pracy. Art. 17 ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych przewiduje wymiar 2 dni urlopu za każdy miesiąc pozostawania w dyspozycji agencji pracy tymczasowej u danego pracodawcy użytkownika. Urlop jest udzielany przez agencję pracy tymczasowej, po uzgodnieniu terminu z pracodawcą użytkownikiem. Jeśli pracownik tymczasowy nie wykorzysta przysługującego urlopu przed zakończeniem umowy, agencja ma obowiązek wypłacić ekwiwalent pieniężny za każdy niewykorzystany dzień (art. 17 ust. 3 ustawy). Wymiar ten jest niezależny od ogólnego stażu pracy pracownika.

Jak długo można zatrudniać pracownika tymczasowego?

Ustawa z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych ogranicza czas pracy tymczasowej na rzecz jednego pracodawcy użytkownika do 18 miesięcy w ciągu 36 kolejnych miesięcy (art. 20 ust. 1). Oznacza to, że jeżeli pracownik tymczasowy przepracował 18 miesięcy u danego pracodawcy użytkownika, nie może do niego wrócić przez kolejne 18 miesięcy. Przekroczenie limitu jest wykroczeniem zagrożonym karą grzywny (art. 27a i art. 27b ustawy). Pracodawca użytkownik nie może korzystać z pracy tego samego pracownika tymczasowego ponad ten limit (art. 27b ust. 2 ustawy).

Czy pracownik tymczasowy może być skierowany do pracy w nocy lub w godzinach nadliczbowych?

Co do zasady tak — pracownik tymczasowy podlega ogólnym normom czasu pracy z Kodeksu pracy (art. 129 KP), w tym przepisom o pracy w nocy (art. 151⁷ KP) i godzinach nadliczbowych (art. 151 KP). Obowiązują jednak ograniczenia z Kodeksu pracy: pracownicy w ciąży nie wolno zatrudniać w godzinach nadliczbowych ani w porze nocnej (art. 178 § 1 KP), a pracownika wychowującego dziecko do ukończenia przez nie 8 roku życia nie wolno bez jego zgody zatrudniać w godzinach nadliczbowych ani w porze nocnej (art. 178 § 2 KP). Praca w godzinach nadliczbowych pracownika tymczasowego wymaga zgody pracodawcy użytkownika i jest rozliczana przez agencję. Agencja jako pracodawca wypłaca stosowne dodatki: 50% lub 100% wynagrodzenia (art. 151¹ KP).

Co oznacza zasada równego traktowania pracowników tymczasowych?

Art. 15 ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych nakazuje, aby warunki zatrudnienia pracownika tymczasowego nie były mniej korzystne niż warunki stosowane wobec pracowników porównywalnych u pracodawcy użytkownika — tj. pracowników zatrudnionych na tym samym lub podobnym stanowisku u pracodawcy użytkownika. Zasada ta dotyczy przede wszystkim wynagrodzenia zasadniczego i wszystkich jego składników (premie, dodatki), czasu pracy, wyposażenia stanowiska i warunków BHP. Aby wypełnić ten obowiązek, pracodawca użytkownik ma obowiązek przekazać agencji informacje o wynagrodzeniu porównywalnych pracowników (art. 9 ust. 2 pkt 1 ustawy). Agencja, która ustaliła wynagrodzenie poniżej poziomu wymaganego art. 15, naraża się na roszczenie pracownika przed sądem pracy.

Jakie stanowiska są wykluczone z zakresu pracy tymczasowej?

Art. 8 ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych przewiduje kilka kategorii prac, przy których praca tymczasowa jest zakazana. Po pierwsze, stanowisko pracownika uczestniczącego w strajku — nie można zastąpić strajkujących pracownikami tymczasowymi. Po drugie, prace szczególnie niebezpieczne w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 237¹⁵ Kodeksu pracy. Po trzecie, stanowisko, z którego pracodawca użytkownik zwolnił pracownika w trybie zwolnień grupowych lub indywidualnych z przyczyn niedotyczących pracownika w ciągu 3 miesięcy poprzedzających skierowanie pracownika tymczasowego. Pracodawca użytkownik ma obowiązek poinformować agencję o okolicznościach uniemożliwiających powierzenie pracy (art. 9 ust. 2 ustawy).

Co dzieje się po przekroczeniu limitu 18 miesięcy pracy tymczasowej?

Przekroczenie limitu 18 miesięcy pracy tymczasowej na rzecz jednego pracodawcy użytkownika w ciągu 36 kolejnych miesięcy narusza art. 20 ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych. Ustawa nie przewiduje automatycznego przekształcenia pracy tymczasowej w stosunek pracy z pracodawcą użytkownikiem. Skierowanie pracownika ponad limit z art. 20 ust. 1 oraz korzystanie przez pracodawcę użytkownika z jego pracy ponad ten limit są wykroczeniami zagrożonymi karą grzywny (art. 27a i art. 27b ustawy), ściganymi na wniosek inspektora pracy. Agencja odpowiada za prowadzenie ewidencji skierowań, a pracodawca użytkownik za niekorzystanie z pracy tego samego pracownika ponad dozwolony okres.

Na podstawie Ustawa z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz.U. 2003 nr 166 poz. 1608) — ostatnia edycja tekstu: listopad 2026

Niniejszy szablon ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Przepisy różnią się w zależności od jurysdykcji i zmieniają się z czasem. W sprawie porady dostosowanej do Twojej sytuacji skonsultuj się z wykwalifikowanym prawnikiem.Pełne zastrzeżenie prawne

Znalazłeś błąd? Daj nam znać