Credit Intermediary Agreement Poland

Umowa pośrednictwa kredytowego w Polsce to kontrakt, na mocy którego pośrednik kredytowy zobowiązuje się do poszukiwania i prezentowania klientowi (kredytobiorcy) ofert kredytowych od instytucji finansowych — banków, SKOK-ów, firm pożyczkowych — w celu zawarcia najkorzystniejszej umowy kredytowej. Pośrednik działa na podstawie wpisu do rejestru pośredników kredytowych prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego (KNF), co jest obowiązkowe zgodnie z ustawą z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (t.j. Dz.U. 2022 poz. 246 ze zm.) i ustawą z dnia 23 marca 2017 r. o kredycie hipotecznym oraz nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami.

Podstawową regulację prawną stanowi art. 5 pkt 3 ustawy o kredycie konsumenckim, który definiuje pośrednika kredytowego jako podmiot niebędący kredytodawcą, który w ramach swojej działalności gospodarczej lub zawodowej, za wynagrodzeniem w formie pieniężnej lub innej korzyści finansowej, wykonuje co najmniej jedną z czynności: przedstawia konsumentowi oferty kredytodawców, pomaga konsumentom w czynnościach przygotowawczych lub zawiera umowy z konsumentami w imieniu kredytodawców. Pośrednik kredytowy działa po stronie klienta (broker kredytowy) lub po stronie banku jako jego agent kredytowy — ta różnica decyduje o zakresie obowiązków informacyjnych i dopuszczalności łącznego wynagrodzenia.

Kluczowym obowiązkiem pośrednika jest transparentność wynagrodzenia. Art. 7 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim nakazuje pośrednikowi poinformowanie klienta przed zawarciem umowy, czy wynagrodzenie pochodzi wyłącznie od klienta, wyłącznie od kredytodawcy, czy od obu podmiotów. Ta informacja pozwala klientowi ocenić ewentualny konflikt interesów. Pośrednik pobierający wynagrodzenie zarówno od klienta, jak i od banku za tę samą czynność, musi uzyskać wyraźną pisemną zgodę klienta.

Ustawa o kredycie hipotecznym z 23 marca 2017 r. nakłada dodatkowe wymogi na pośredników kredytu hipotecznego, w tym obowiązek działania w najlepszym interesie konsumenta (art. 31), zakaz wynagradzania pracowników pośrednika w sposób, który mógłby zachęcać do rekomendowania nieodpowiedniego kredytu (art. 32) oraz obowiązek informacyjny dotyczący RRSO i całkowitego kosztu kredytu hipotecznego przed zawarciem umowy.

Ochrona danych osobowych klientów pośrednika realizowana jest zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679 (RODO) i ustawą z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych. Pośrednik przetwarza wrażliwe dane finansowe klientów — informacje o dochodach, zatrudnieniu, zobowiązaniach z Biura Informacji Kredytowej (BIK) i Centralnego Rejestru Rejestracji Pojazdów (CEPIK) — wyłącznie w celu realizacji usługi i za wyraźną zgodą klienta. Nadzór nad przetwarzaniem danych sprawuje Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (PUODO).

Umowa pośrednictwa kredytowego w Polsce potrzebna jest w każdej sytuacji, gdy profesjonalny pośrednik podejmuje się pomocy klientowi w uzyskaniu finansowania zewnętrznego.

Kredyt konsumpcyjny i gotówkowy. Pośrednik pomagający klientowi w porównaniu ofert kredytów gotówkowych, chwilówek lub kredytów ratalnych zawarty na odległość jest pośrednikiem kredytowym i musi działać na podstawie wpisu do rejestru KNF. Umowa pośrednictwa precyzuje zakres obowiązków pośrednika i źródło wynagrodzenia.

Kredyt hipoteczny. Pośrednicy kredytu hipotecznego działają na podstawie ustawy z dnia 23 marca 2017 r. o kredycie hipotecznym i muszą posiadać wpis do rejestru pośredników kredytu hipotecznego prowadzonego przez KNF. Umowa pośrednictwa przy kredycie hipotecznym musi zawierać informację ESIS (Europejski Znormalizowany Arkusz Informacyjny) z art. 15 ustawy o kredycie hipotecznym.

Kredyty dla przedsiębiorców. Pośrednicy pomagający firmom w pozyskaniu kredytów inwestycyjnych, obrotowych lub leasingu zawierają umowy pośrednictwa kredytowego dostosowane do potrzeb obrotu B2B, które nie podlegają ustawie o kredycie konsumenckim, ale regulowane są przepisami Kodeksu cywilnego.

Refinansowanie i konsolidacja. Klienci pragnący skonsolidować kilka zobowiązań w jedno lub refinansować drogi kredyt w banku oferującym niższe oprocentowanie korzystają z usług pośredników, a umowa pośrednictwa określa cel i zakres analizy portfela kredytowego.

Usługi doradztwa kredytowego online. Fintech oferujące kalkulatory kredytowe i porównywarki ofert bankowych prowadzące do zawarcia umowy kredytowej mogą podlegać obowiązkowi rejestracji jako pośrednik kredytowy. Umowa regulaminowa serwisu spełnia funkcję umowy pośrednictwa, jeśli spełnia wymogi ustawy o kredycie konsumenckim.

Umowa pośrednictwa kredytowego w Polsce musi zawierać poniższe elementy, aby była zgodna z ustawą o kredycie konsumenckim i chroniła interesy obu stron.

Dane pośrednika i numer rejestru KNF. Pełna firma pośrednika, adres siedziby, NIP, KRS lub CEIDG oraz numer wpisu do rejestru pośredników kredytowych KNF (dla kredytów konsumenckich) lub numer wpisu do rejestru pośredników kredytu hipotecznego KNF (dla kredytów hipotecznych). Weryfikacja numeru rejestru możliwa na stronie knf.gov.pl.

Dane klienta i ocena zdolności kredytowej. Imię i nazwisko, PESEL, adres zamieszkania i kontaktowy. Oświadczenie klienta o wyrażeniu zgody na pobranie danych z Biura Informacji Kredytowej (BIK) i innych rejestrów dłużników na potrzeby oceny zdolności kredytowej.

Cel kredytowy i oczekiwana kwota. Precyzyjne określenie rodzaju (konsumpcyjny, hipoteczny, samochodowy) i kwoty poszukiwanego kredytu w złotych polskich (PLN). Im dokładniejsze są te dane, tym trafniejsza będzie oferta pośrednika.

Zakres usługi pośrednictwa. Szczegółowy opis czynności wykonywanych przez pośrednika: zebranie dokumentów, analiza zdolności, porównanie ofert z minimalnie określoną liczbą banków, złożenie wniosku, uczestnictwo w procesie decyzyjnym. Precyzja zakresu chroni przed zarzutem niedbalstwa.

Wynagrodzenie pośrednika i ujawnienie konfliktu interesów. Wyraźne wskazanie, kto płaci pośrednikowi i w jakiej wysokości, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim. Informacja o ewentualnych wynagrodzeniach dodatkowych od banków. Na forms-legal.com dostępne są wzory oświadczeń o konflikcie interesów dla doradców finansowych.

Ochrona danych osobowych. Zgoda klienta na przetwarzanie danych finansowych, podstawy prawne (art. 6 RODO) i zakres przekazywania danych do instytucji finansowych. Obowiązek informacyjny z art. 13 RODO oraz prawa klienta z art. 15-22 RODO. Nadzór Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (PUODO).

Obowiązek działania w najlepszym interesie klienta. Klauzula zobowiązująca pośrednika do rekomendowania produktów odpowiednich dla sytuacji finansowej klienta, zgodna z zasadą best interest z ustawy o kredycie hipotecznym (art. 31).

Umowę pośrednictwa kredytowego w Polsce wypełnia się według następujących kroków zapewniających kompletność i zgodność z przepisami ustawy o kredycie konsumenckim.

Krok 1 — wpisz pełne dane pośrednika kredytowego. Podaj firmę, adres siedziby, NIP, REGON, KRS lub CEIDG i numer wpisu do rejestru Komisji Nadzoru Finansowego (KNF). Numer rejestru weryfikowany jest w publicznym rejestrze pośredników kredytowych na stronie knf.gov.pl. Brak wpisu oznacza nielegalną działalność pośredniczą.

Krok 2 — wpisz dane klienta. Podaj imię i nazwisko, adres zamieszkania i PESEL klienta. Dodaj adres e-mail i numer telefonu do kontaktu w sprawie ofert. Pamiętaj o konieczności pobrania zgody na weryfikację w BIK i innych rejestrach.

Krok 3 — określ cel i kwotę kredytu. Zaznacz rodzaj poszukiwanego kredytu (konsumpcyjny, hipoteczny, samochodowy, refinansowanie) i wpisz oczekiwaną kwotę w złotych polskich. Wskaż preferowany okres spłaty i maksymalne miesięczne raty.

Krok 4 — opisz zakres usługi. Wymień czynności, do których pośrednik jest umocowany: ile banków przeanalizuje, w jakich terminach złoży wnioski, czy będzie uczestniczyć w spotkaniach z bankiem. Zakres umowy determinuje odpowiedzialność pośrednika za efekt poszukiwań.

Krok 5 — opisz wynagrodzenie i jego źródło. Wpisz wprost, czy pośrednik pobiera wynagrodzenie od klienta (i w jakiej wysokości), od banku (i w jakiej formie/kwocie) czy od obu podmiotów. Zgodnie z art. 7 ustawy o kredycie konsumenckim brak ujawnienia tego grozi sankcją. Jeśli wynagrodzenie pochodzi wyłącznie od banku — wyraźnie to zaznacz.

Krok 6 — dodaj postanowienia o ochronie danych. Wskaż cele przetwarzania danych (zebranie ofert, złożenie wniosków), listę banków, do których dane będą przekazane, i podstawy prawne przetwarzania (art. 6 ust. 1 lit. a i b RODO). Uzyskaj podpis klienta pod klauzulą informacyjną RODO.

Krok 7 — wpisz czas trwania umowy. Umowa pośrednictwa powinna być zawarta na czas oznaczony — np. 6 miesięcy — wystarczający na przeprowadzenie procesu kredytowego. Zbyt długi czas wiąże klienta i ogranicza jego swobodę.

Krok 8 — podaj datę i podpisz umowę. Obie strony podpisują umowę w dwóch egzemplarzach lub klient otrzymuje jej cyfrową kopię potwierdzoną kwalifikowanym podpisem elektronicznym zgodnym z rozporządzeniem (UE) 910/2014 (eIDAS).

Umowa pośrednictwa kredytowego w Polsce podlega szczegółowym regulacjom prawa finansowego konsumenckiego, których naruszenie grozi sankcjami KNF i UOKiK.

Ustawa o kredycie konsumenckim z 12 maja 2011 r. Art. 5 pkt 3 definiuje pośrednika kredytowego. Art. 7 ust. 1 nakazuje ujawnienie wynagrodzenia i jego źródła przed zawarciem umowy. Art. 8 nakazuje przekazanie klientowi informacji na formularzu informacyjnym przed zawarciem umowy pośrednictwa. Art. 15 ustawy ustanawia zakaz pobierania wynagrodzenia przed faktycznym pośredniczeniem przy zawarciu umowy kredytowej.

Ustawa o kredycie hipotecznym z 23 marca 2017 r. Art. 31 nakłada na pośrednika kredytu hipotecznego obowiązek działania w najlepszym interesie konsumenta. Art. 32 zakazuje wynagradzania pracowników w sposób tworzący zachętę do nieodpowiedniego doradzania. Art. 33 nakłada wymóg ujawnienia pełnych informacji, w tym RRSO i ESIS (Europejski Znormalizowany Arkusz Informacyjny). Art. 53 reguluje nadzór KNF nad pośrednikami kredytu hipotecznego.

Rejestr pośredników kredytowych KNF. Prowadzenie działalności pośrednictwa kredytowego bez wpisu do rejestru KNF jest wykroczeniem zagrożonym karą grzywny na podstawie art. 138 ustawy o kredycie konsumenckim. Rejestr jest jawny i dostępny na stronie knf.gov.pl.

Ochrona konsumenta. Klient pośrednictwa kredytowego korzysta z ochrony jako konsument — może dochodzić roszczeń z pomocą miejskiego lub powiatowego rzecznika konsumentów i Rzecznika Finansowego (rf.gov.pl). Niestosowanie się do ustawy o kredycie konsumenckim może stanowić praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, podlegającą sankcji Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK).

RODO i przetwarzanie danych finansowych. Pośrednik przetwarza szczegółowe dane finansowe klienta (dochody, BIK, zobowiązania) — dane te podlegają szczególnej ochronie na zasadach RODO. Klient musi wyrazić wyraźną zgodę na przekazanie danych do każdego banku. Nadzór sprawuje Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (PUODO).

Umowa pośrednictwa kredytowego w Polsce bywa wadliwa z powodu typowych błędów prowadzących do sporów z klientami lub sankcji ze strony KNF.

Błąd 1 — brak wpisu do rejestru KNF. Prowadzenie pośrednictwa kredytowego bez wpisu do rejestru Komisji Nadzoru Finansowego jest nielegalne. Zalecenie: zweryfikuj wpis na stronie knf.gov.pl przed zawarciem jakiejkolwiek umowy z klientem.

Błąd 2 — nieujawnienie wynagrodzenia i jego źródła. Niewyraźne lub brakujące wskazanie, że pośrednik pobiera wynagrodzenie od banku, narusza art. 7 ustawy o kredycie konsumenckim. Zalecenie: wpisz wprost w umowie, kto płaci pośrednikowi i ile — eliminuje zarzut konfliktu interesów.

Błąd 3 — pobieranie wynagrodzenia przed zawarci umowy kredytowej. Art. 15 ustawy o kredycie konsumenckim zakazuje pobierania wynagrodzenia od klienta przed faktycznym pośredniczeniem. Zalecenie: wynagrodzenie pobierane od klienta może być tylko efektywne — po rzeczywistym zawarciu umowy kredytowej.

Błąd 4 — brak formularza informacyjnego. Nieprzekazanie klientowi formularza informacyjnego (art. 8 ustawy o kredycie konsumenckim) przed zawarciem umowy pośrednictwa jest naruszeniem. Zalecenie: każdorazowo sporządź i przekaż formularz informacyjny z danymi pośrednika i zakresem usługi.

Błąd 5 — nieprecyzyjny zakres usługi. Ogólna klauzula „poszukiwanie kredytu” bez sprecyzowania liczby banków i obowiązków pośrednika jest niewystarczająca. Zalecenie: precyzyjnie opisz zakres usługi — ile banków, jakie terminy, jakie czynności w imieniu klienta.

Błąd 6 — brak klauzul RODO. Przetwarzanie danych klienta bez podstawy prawnej i informacji o celu narusza RODO. Zalecenie: dodaj klauzulę RODO z wykazem banków, do których dane będą przekazywane, i uzyskaj podpis klienta.